Muziek voor mezelf
Passionprojects
Mijn liefde voor melodic techno, hard techno en songwriting vinden alledrie hun weg naar buiten in de producties die ik voor mezelf maak.
Wonder
Sleutelwoorden: Progressive, Cinematic, Organisch, Wonderlijk, Anime
Beknopt
In deze wonderlijke melodic techno-track is met complexe harmonie, diepzinnige tekst en organisch sounddesign een unieke ode aan de film Ponyo on the Cliff by the Sea .
Context
De inspiratie voor deze track kwam voort uit de film Ponyo on the Cliff by the Sea . De film gaat over een jong vismeisje dat, na het ontmoeten van een jongen aan de kust, besluit mens te willen worden. Het is een interpretatie van het verhaal van De Kleine Zeemeermin, zit vol magie en spreekt sterk tot de verbeelding.
De thema’s die mij aanspraken waren avontuur, het ontdekken van het onbekende, de rol van ouders, het loslaten van controle en kinderlijke onschuld. Daarnaast zijn Ghibli-films vaak minder zwart-wit in hun benadering van goed en kwaad dan bijvoorbeeld Disneyfilms. Deze elementen heb ik vertaald naar klank en songtekst.
Keuzes
Voor het weergeven van de zee en de natuur heb ik minder synthesizers gebruikt en gewerkt met piano, orgel, blazers en vervormde walviszang. Daarnaast laat de film het contrast zien tussen de schoonheid en de kracht van de zee. Daarom heb ik in het refrein/de break een epische wall of sound neergezet, gedragen door een tienstemmig koor en een rijke, complexe harmonie.
De wisselingen tussen mineur- en majeurakkoorden geven het verhaal zijn contrasten en morele onzekerheid, terwijl buiten-toonsoortelijke toevoegingen het geheel een dromerig karakter geven. De bas zorgt voor spanning en ontlading in de coupletten.
De tekst is bewust vaag gehouden, zodat de track ook betekenisvol blijft voor luisteraars die de film niet kennen.
Dual of the Fates
Sleutelwoorden: Hard Techno, Acid, Star Wars, John Williams
Beknopt
In deze acid-/hardtechno bootleg van John Williams’ stuk Duel of the Fates trek ik alles uit de kast om zowel het originele werk als het dancegenre eer aan te doen.
Context
Als je mij kent, weet je waarschijnlijk dat ik een ontzettende nerd ben. Dit uit zich op verschillende manieren, maar één daarvan is mijn bovengemiddelde passie voor Star Wars. Niet alleen voor de wereld en haar inwoners, maar ook voor de muziek. Met name tot het stuk Duel of the Fates, uiteraard van John Williams’.
De duistere intensiteit van het stuk maakt het een perfecte kandidaat om te combineren met mijn andere voorliefde: hard- en acidtechno. Dit komt vooral door de herhalende, korte strijkerstabs met een relatief beperkte melodische omvang. Acid-/hardtechno vind ik heerlijk, maar ik vind de genres te gehecht aan één formule om voortdurend interessant te blijven. Af en toe krijg ik echter een opwelling om er weer in te duiken, zoals bij deze track.
Keuzes
De herkenbare frases uit het originele stuk vormen vanzelfsprekend het fundament van deze track. Ik had een duidelijke spanningsboog te overbruggen omdat de meest iconische melodie pas in de drop tot zijn recht moest komen. Daarom heb ik in het begin de beat centraal laten staan. Wel met hier en daar subtiele verwijzingen naar de sample.
In een tijd waarin meme-techno van artiesten als Vieze Asbak populair was, vond ik het belangrijk om dit project serieus te benaderen. Ondanks het popculturele karakter moest het ook als volwaardige technotrack functioneren.
De percussie wordt extra kracht bijgezet door één van mijn favoriete technostaples: een acidbas. Met behulp van een 303-emulator heb ik extra groove toegevoegd en de verder vrij statische beat voorzien van een veranderlijk element.
De vocalsamples in de track zullen je mogelijk niet allemaal bekend voorkomen. Dit komt doordat een groot deel afkomstig is uit de geanimeerde serie Star Wars: The Clone Wars. Dit is de serie die mij echt Star Wars fan heeft gemaakt. Voor de drop maak ik echter wel gebruik van een iconische zin uit de prequel-films. De woorden “I hate you” kondigen perfect de agressieve drop aan die daarop volgt.
Mijn favoriete deel van de track is het tweede gedeelte van de drop. Hier geldt echt: ‘less is more’. In de rusten tussen de strijkers valt het geluid, op de kick na, volledig stil, waardoor de impact nog groter wordt. Die kick wordt bovendien gefilterd, waardoor hij met minder hoge frequenties nog duisterder klinkt.
Sleutelwoorden: Song, Progressive, Melancholisch, Jacob Collier
Okay
Beknopt
In deze song wordt mijn 'het komt wel goed en anders ook wel' -motto uitgelicht met warme elektronische klanken en melancholische harmonie.
Context
Aangezien ik van complexe harmonieën hou, is het vast geen verrassing dat Jacob Collier regelmatig in mijn algoritme opduikt. Hij is namelijk een ontzettende muziektheorie nerd en virtuoos. Een video, waarin hij werd gevraagd naar zijn favoriete akkoord inspireerde me om achter de piano te kruipen en dit nummer te schrijven.
Daarnaast realiseer ik me dat Instagram-reels nog een andere rol hebben gespeeld in dit nummer. De tekst is namelijk deels geïnspireerd door een video van Bill Burr, waarin hij pleit dat je er altijd vanuit moet gaan dat alles wel goed komt. Dit sloot nauw aan op mijn eigen overtuiging.
Keuzes
In de tekst licht ik het thema uit in verschillende gradaties: van lichte dagdromen naar grotere levensvragen en omgaan met somberheid. Steeds met dezelfde boodschap dat het wel goed komt. De zwaarte van de onderwerpen benadruk ik met het arrangement, het octaaf waarin ik zing en de eventuele meerstemmigheid.
De sprong in zwaarte tussen de eerste twee en laatste twee verses introduceer ik met een break met een ongebruikelijk ruige sound, gecreëerd in de vorm van een riser, die ontstaan is door het vervormen van het geluid van vliegtuigmotoren.
De akkoorden geven het nummer een warm maar niet helemaal vrolijk karakter. Dit vormt een melancholieke klank die perfect past bij de momenten waarop ik mezelf eraan moet herinneren dat het wel goed komt. De sfeer die ik schets, is comfort binnen een negatieve context.
Sleutelwoorden: Hard Techno, energiek, arpeggio, synth solo
Energize
Beknopt
In deze, op de piano geboren hard-techno track showcase ik mijn liefde voor epische klanken, house en het soleren met synthesizers. Dit alles met een opzwepende en tegelijkertijd duistere track als resultaat.
Context
Deze track ontstond, believe it or not, als een piano riedeltje. Ik wou weer eens een echt mooi pianostuk schrijven. Dus ik begon te werken aan een arpeggio die meer dan alleen de grondtonen van de akkoorden gebruikt. Toen ik deze had staan, hoorde ik er ook wel een mooie melodic-techno track in. Dus ik besloot hem in te spelen in mijn DAW Ableton.
Ik laadde de software synthesizer Serum in om een mooi geluid voor de melodie te sound-designen, maar Serum staat standaard op een saw-wave. Deze wordt gekenmerkt door zijn agressieve sound. Ik dikte het geluid aan en zocht naar de harde kick, die ik al sinds vorig jaar wilde gebruiken. Zo nam een mooie piano arpeggio een hele andere richting aan.
Keuzes
Met alleen een saw-wave was ik er nog niet voor de lead sound. Het belangrijkste wat ik heb toegevoegd is de ontzettend dikke galm. Deze is samen met de lead zo platgeslagen dat de klanken een haast vocaal-achtige sound krijgen.
Na te hebben besloten een dance track te maken, wist ik dat ik ook een ritmische hook nodig had. Deze heb ik vormgegeven met de akkoord-stabs die in de drop, na de langste break, de hoofdrol spelen. Door deze akkoorden zonder oog voor de toonsoort als geheel op te schuiven voor één van de accenten, krijg je die iconische house sound. Dit staat in mooi contrast met de theatrale arpeggio.
Als laatste is één van mijn grote workflow valkuilen het eindeloos soleren over de eerste loop die ik maak. Omdat dit mij zo eigen is, besloot ik het dit keer een plek te geven in de track. Hierbij heb ik voor een dramatisch effect veel gebruik gemaakt van glide notes. Dit zijn noten die niet stapsgewijs, maar geleidelijk van toon wisselen.