Genre pieces
Uitdagingen aan mezelf
Deze producties liggen ver buiten wat ik zelf uitbreng of luister. Zo test ik met deze gerne pieces de grenzen van mijn muzikale aanpassingsvermogen.
Akira
Beknopt
De warme sound van de jaren 80 met de moderne en agressieve invloeden van metal en dubstep maken deze track de perfecte genre cocktail om de absurde dystopische wereld van Akira weer te geven.
Context
Akira was in 1988 de eerste anime die in het westen een groot publiek wist te bereiken. De film neemt je mee naar Neo-Tokio, een dystopisch futuristische stad geteisterd door rellen, cults, corruptie en motorbendes. Een stad met een sinister verleden waar het leven overleven is.
Kaneda, rijdend op zijn iconische motor van de misschien nog wel iconischere "Akira slide", probeert zijn vriend Tetsuo te helpen om te gaan met zijn nieuwe paranormale krachten. Tetsuo voelt zich daardoor gekleineerd en wil er niets van weten nu hij eindelijk de dienst kan uitmaken.
De film heeft iets nostalgisch. Een soort wrange schoonheid die zowel romantisch als tragisch voelt. Zowel in het plot als in de animatiestijl van de ruim 160 duizend handgetekende en geschilderde frames.
Keuzes
Agressie speelt een grote rol in de film. De film is rauw en intens met zijn gore. Dit heb ik weergegeven door harde gitaren te gebruiken. Dit wordt nog eens kracht bijgezet door de agressieve uit dubstep geleende synth growls. Hiermee wil ik ook de futuristische setting van de film schetsen.
Akira is onlosmakelijk verbonden met de jaren 80 en de film heeft ondanks zijn kille thema's een soort warme uitstraling. Zoals de muziek van de 80's ook iets warms heeft. Ik heb daarom veel gebruik gemaakt van de Juno en Prophet emulators van Arturia. De rolling bass alleen al is genoeg om je mee te nemen naar 40 jaar terug in de tijd.
Akira's ontknoping bereikt epische proporties. Er ontstaat een absurde mix van het organische, mechanische en het verlies van controle. Dit heb ik weergegeven in het ademhalen, de industriële percussie elementen en de onheilspellende lead melodie.
80's retro, dystopisch, agressief, dramatisch, industrieel
Where I Belong
Beknopt
Deze keys heavy track voldoet met zijn instrumentatie, harmonie, frasering en tekstuele thema's aan alle eisen om een goede country song te zijn.
Context
Voor deze track werd ik uitgedaagd een nummer te maken in een stijl waarin ik nog nooit iets had gemaakt. Tijdens mijn tijd in Missouri in de Verenigde Staten had ik een nieuwe waardering voor country gekregen. Dus vandaar dat ik deze richting koos.
Als onderwerp nam ik het thuis-kom-gevoel dat ik altijd kreeg als we vroeger na een vakantie weer de afslag Heerenveen namen. Terwijl het Abe Lenstra stadion voor me oprees, reden er talloze auto's door om hun reis voort te zetten. Dat sprak tot mijn verbeelding over al die mensen die nog ergens heen moesten terwijl ik er al bijna was.
Dit gevoel vind ik vooral leuk om uit te lichten in relatie tot mijn reizen naar bijvoorbeeld Amerika, en het feit dat ik op zo veel verschillende plekken heb gewoond.
Keuzes
Om te beginnen is het onderwerp van de song natuurlijk al ontzettend country. Thuis, road trips, familie en het alledaagse leven zijn veelvoorkomende thema's binnen het genre.
Daarnaast is de gitaar een absolute genre-stapel. Omdat ik een energiek nummer wilde maken, heb ik gekozen voor elektrische gitaren. Ik wilde het nummer geen karikatuur maken, dus de typische slides heb ik achterwege gelaten.
Daarnaast heb ik altijd liefde voor 'anything keys'. Daarom heb ik een toetsenist, waarvan ik wist dat hij van dit soort muziek houdt, zich helemaal laten uitleven op de piano en Hammond.
Harmonisch is de track met zijn dominante septiemakkoorden ontzettend bluesy, vooral in refrein en bridge. Die voelen als een ontlading omdat ze in majeur zijn geschreven, wat een mooie tegenstelling is tot de mineur-verses.
Als laatste heb ik de song door een Amerikaanse vocalist laten inzingen om het nummer zo authentiek mogelijk te maken.
Country, Blues, Nostalgisch, Energiek, Piano, Hammond
Hearts on Fire
Beknopt
Deze door Willie Wartaal en Vjeze Fur geprezen beat is door zijn gebruik van oude samples, een groovy beat en synthesizers een duidelijke ode aan de eerste albums van Kanye West.
Context
Voor deze productie werd ik gevraagd een beat te maken in de stijl van de vroege albums van Kanye West. Misschien wel als referentie naar de phrase "bring back 2006 Kanye". Deze beats worden voor mij getypeerd door hun gebruik van warme oude samples.
Deze beat is tevens door Willie Wartaal en Vjeze Fur gekozen als beste toen zij een beat contest hostten voor podcast Drie Kwartjes. Dit leverde mij zelfs een uitnodiging op om bij de podcast aan te schuiven.
Keuzes
Het zoeken van de samples die ik ging gebruiken stond natuurlijk op nummer één. Ik werd al snel aangetrokken tot het pianofragment, maar wist dat ik ook een hook nodig had. Daarom heb ik de chorus van That’s the Way of the World van Earth Wind and Fire gebruikt. Deze track is wel bekend, maar ook weer niet één van hun allergrootste hits. Precies herkenbaar genoeg. Daarna heb ik hem omhoog gepitcht voor dat echte re-sample effect.
Vervolgens stond groove centraal. De bassline, drums en blazersaccenten spelen daar een grote rol in. De track blijft in arrangement opbouwen tot en met de pre-chorus. Hierbij heb ik een sterke synthesizer gebruikt, zoals je ook vaak hoort in Kanye's werk uit die periode.
Als laatste ging ik op zoek naar een sample van een Amerikaanse ghospel church zoals ik dat kende van TV. Naast het feit dat hiermee dat echte Amerikaanse culturele randje wordt toegevoegd, vond ik het een mooie boodschap voor iedereen; of je nou religieus bent of niet.
Beat, Sampling, 2006 Kayne, Hip hop
I Don’t Feel
Beknopt
Om van mijn afkeer van het genre af te komen, daagde ik mezelf uit deze tech house track te maken. Hij zit bomvol genre defining sounds maar ook uit andere dance en zelfs goth rock geleende invloeden.
Context
Als liefhebber en soms DJ van melodic techno, heb ik tech house altijd als een makkelijk genre gezien.
De cliché truckjes van tech house zijn ontzettend effectief om het publiek op de dansvloer mee te vermaken, maar melodic techno is een stuk abstracter en artistieker. Met lange breaks en afwijkende claves is melodic minder goed om de aandacht van een neutraal publiek vast te houden.
Wetende dat mijn neerkijken op tech house eerder op jaloezie gebaseerd was dan in objectiviteit, besloot ik te kijken of ik een goede tech house beat kon maken. Eigenlijk vooral om aan mezelf te bewijzen dat het ingewikkelder in elkaar zit dan het lijkt.
Keuzes
Het was heerlijk om genregetrouw alle tijdloze 909 percussie samples te gebruiken. De open hat op de off-beat, soms gecombineerd met die washy ride cymbal, en natuurlijk de snaredrum builds voor spanning richting de drop. Ook de in pitch stijgende risers en white-noise sweeps zijn echte genre-klassiekers.
Naast deze basis is de bassline leidend in tech house. Ik begon met een vrij standaard loopje, maar dat voelde al snel als een karikatuur van het genre. Dus koos ik voor een iets ongebruikelijkere variant in de drop.
In de tweede break hoor je de iconische M1 piano. Deze sound is legendarisch in house, maar ik gaf er een twist aan met een melodie die eerder bij happy hardcore zou passen.
Ik gebruikte ook klassieke house-elementen in de vorm van vocal stabs, maar de main vocal komt uit een heel andere hoek: goth rock band Type O Negative. De stemlijn uit Anestesia paste verrassend goed in de nieuwe context.
Uiteindelijk ben ik blij met hoe het geheel heeft uitgepakt. Misschien is tech house niet het meest ingewikkelde genre, maar het is wel ontzettend leuk om te maken.
Tech House, 909, House, Sampling, Goth Rock